Κυριακή, 8 Φεβρουαρίου 2009

Να τι έγραψε η Ιουστίνη, πίνοντας καφέ και χαζεύοντας το απέραντο γαλάζιο της θάλασσας


Κάθονταν αμίλητοι οι γέροι
στο παλιό, το πέτρινο γεφύρι

δεν ήταν πια παιδιά να ψάξουν
από που έρχεται
και που πηγαίνει το ποτάμι

με περισσή σοφία
δολώναν τα καλάμια 
περιμένοντας
τα ψάρια να τσιμπήσουν

4 σχόλια:

molemou είπε...

telika tsimpisane ?KALHSPERA APO TO MONAXO

panikos kai fovera είπε...

και μετά τα έφαγαν ?
ή τα πούλησαν ?
:)

skouliki είπε...

aloxa

και αν τα ψαραια ηταν και αυτοι γεροι και σοφοι και δεν τσιμπουσαν διοτι γνωριζαν
τοτε θα ειχαμε τον φαυλο κυκλο της ζωης ...

Ιουστίνη Καρρά είπε...

Γειά σου αγάπη μου από το Μόναχο. Έχετε κρύο εκεί;

Τα έφαγαν τα ψαράκια βρε αγόρι Πανικό και Φοβέρα...άν και μεταξύ μας ποτέ δεν φοβήθηκα αρσενικό!!!

Αλοχα σκουλίκι...πως μου ξέφυγες και δεν σ'εβαλα δόλωμα;