Τρίτη, 3 Φεβρουαρίου 2009

Ανοίγοντας τα παλιά σεντούκια

Απόψε, η Ιουστίνη κατέβηκε στο υπόγειο. Και μπήκε στον πειρασμό να ανοίξει το παλιό σεντούκι, αυτό που χρονολογείται από το 1939, όταν ήταν 10 μόλις ετών. Ήταν το σεντούκι που ανήκε στη μαμά, στο σπίτι του χωριού, στην Ικαρία. 

Άχ Ικαρία μου αγαπημένη...πόσο πολύ μου έλειψες για πολλά χρόνια...

Μέσα στο παλιό σεντούκι, υπήρχε το φθαρμένο νυφικό, που παρά τις ναφθαλίνες, ο σκόρος δεν το άφησε ανέπαφο...

Ένα δάκρυ κατέβηκε στο μάγουλο...ρε συ Ιουστίνη, λέω στον εαυτό μου...πάλι; Ναι ρε πάλι γαμώτο μου, πάλι

Το προξενιό έγινε  το 1943, 14 ετών τότε. Ο γαμπρός, τότε 39, με β
άρκες. Φτωχοί οι γονείς, με δώσανε εμένα την αφρατούλα, την αγνή και άσπιλη στον μαουνιέρη.

Έφυγα από το φτωχικό μου σπιτάκι και πήγα στο σπίτι του λόφου, 16 ετών ήμουν όταν έγινε ο γάμος. Όλα ήταν απαίσια, κακομεταχείρηση, σκατοπεθερά, βιαιοπραγίες, βιασμοί καθημερινοί....

Το 1950, 20 ετών η Ιουστίνη,  οργανώνει την απόδρασή της....να ναι καλά ο χωρικός που μ'εβγαλε από το νησί, και μένα και την 2 μόλις ετών τότε κορούλα μου, την Λήδα
 μου...ολόκληρη γυναίκα σήμερα με την οικογένειά της και τα εγγόνια της...

Ένα παιδί 20 ετών στην Αθήνα, έχοντας στην αγκαλιά του ένα άλλο παιδί...χωρίς υποστήριξη σημαντική, με μόνη εξαίρεση μια γριά άρρωστη θεία, εκεί στον Βύρωνα, που μας πρόσφερε στέγη...

Η Ιουστίνη είναι ταύρος γενικά, σκυλί μαύρο, δεν καταλαβαίνει από κακουχίες, έχει περάσει δύσκολη ζωή. Τότε.

Μετά ήρθαν τα καλά, και ο έρωτας και τα λεφτά...
Το σεντούκι ήρθε πριν 22 χρόνια, όταν οι γονείς ήρθαν στγην Αθήνα και το πατριό σπίτι πουλήθηκε...

Το σεντούκι αυτό, κατοικοεδρεύει στο υπόγειο...

Τόσα μα τόσα πράγματα, αναμνήσεις, σκέψεις, δάκρυα...στην θέα του νυφικού...αυτού του φτηνιάρικου υφάσματος, της φτηνιάρικης ραφής, με την φτηνή και θλιβερή ζωή που έφερε σε μένα που το φόρεσα...

Τα μίσησα από τότε τα νυφικά... γιατί το κρατάω αυτό το νυφικό τόσα χρόνια; μήπως να το δώσω στο λαογραφικό μουσείο που μου το ζητήσανε; δεν ξέρω...

Καλό σας βράδυ μωρά μου, πάω για την τεκιλίτσα μου με την φιλενάδα μου την Νόπη...  (Πηνελόπη είναι αλλά εγώ την έκανα Νόπη για πιο σικ...τρελόγρια είμαι το ξέρω)

Δεν υπάρχουν σχόλια: