
Σάββατο 28 Φεβρουαρίου 2009
ΜικροΤσούτσουνοι μαμάκηδες....

Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου 2009
Πέμπτη 26 Φεβρουαρίου 2009
Δευτέρα 23 Φεβρουαρίου 2009
ΧΟΡΟΣ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΩΝ 2

Για πρώτη φορά στο πεζοδρόμιο όπως είπα, τα πήγα μια χαρά .Πολλές επιτυχίες. Γέροι , νέοι , κουτσοί , στραβοί , όλοι περάσανε από της κυρά Ιουστίνης με τις προσφορές τους . Όμως εγώ στάθηκα στο ύψος μου, δε πήγα με κανέναν, τουλάχιστον γι' απόψε.
Ο λόγος; Έπρεπε να γυρίσω σπίτι, όπου είχα ραντεβού με τα φαντάσματα μου, αυτά που μου στοιχειώσανε το σαλόνι και το μυαλό.
Αυτή τη φορά σειρά είχαν οι πρώην σύζυγοί μου, όλοι χωρίς καμια εξαίρεση. Ο Περικλής, το πρώτο μου στεφάνι, ο βιαστής της ψυχής και της ζωής μου όλης. Ο Παναγιώτης ο φραγκάτος, μεγάλος γόης αλλά κρύος και καθόλου ερωτικός και στο τέλος ο Αριστείδης ο μεγάλος μου έρωτας κι αυτός φραγκάτος αλλά και πολύ μεγάλος εραστής. Πραγματικός άντρας.
Όλοι αυτοί λοιπόν ήρθαν απόψε το βράδυ στο σαλόνι μου, παρατάχτηκαν σε μια σειρά και άρχισαν να με φτύνουν και με αναφωνούν πόρνη. Τους ντρόπιασα και τους μουτζούρωσα το όνομα . Δεν έχουνε, λένε, μούτρα να βγουν στην κόλαση όπου βρίσκονται, γιατί όλοι τους φωνάζουν κερατάδες .
Ρε Περικλή όταν μου συμπεριφερόσουν με το χειρότερο τρόπο και με χτυπούσες και με πηδούσες τόσο βίαια, τότε για σένα δεν ήμουν πόρνη;
Εσύ Παναγιώτη , όταν με δελέασες με τα λεφτά σου για να σε παντρευτώ , τότε δεν ήμουν πόρνη;
Κι εσύ Αριστείδη, όταν συναντιόμασταν κρυφά από τον άντρα μου για να με πασπατέψεις, τότε δεν ήμουν πόρνη;
Λοιπόν, όλοι θέλατε μια πόρνη δίπλα σας , αλλά απλά δε θέλατε να το παραδεχτείτε. Τώρα γιατί θυμώνετε, επειδή αποφάσισα να δω πως ζει μια πραγματική πόρνη στο πεζοδρόμιο και πως μπορεί να βγάζει λεφτά κάνοντας την καθημερινότητά της επάγγελμα; Γιατί στο κάτω κάτω, όλες αυτές, με μένα όπως και με πολλές άλλες γυναίκες,δεν έχουν καμία διαφορά. Να μη σας πω πως είναι και πιο ειλικρινείς . Γι’ αυτό, άντε πίσω στους τάφους σας και με ενοχλήσετε ποτέ ξανά.
Κυριακή 22 Φεβρουαρίου 2009
Finally, did it

Απόψε....

much better

Σάββατο 21 Φεβρουαρίου 2009
Θα'χει άραγε κύμα στο ταξίδι;;

Χορός Φαντασμάτων

Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου 2009
Το φέρετρο
Τρίτη 17 Φεβρουαρίου 2009
Εσείς τι πιστεύετε;

Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου 2009
Pardon; Ναι κολάστηκα...
Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2009
Περίεργα όνειρα

Απόψε είδα στον ύπνο μου είδα την γιαγιά μου την Βενεδικτίνη, ήταν όπως την γνώρισα , μια καλοσυνάτη γριούλα. Μου έπιασε κουβέντα και άρχισε να μου δίνει συμβουλές επισημαίνοντας τα λάθη που έκανα και που συνεχίζω να κάνω στην προσωπική μου ζωή. Λάθη! Tι λάθη μπορεί να κάνει μια γριά ογδόντα ετών και αν πραγματικά κάνει κάποια, τι συνέπειες θα μπορούσαν να έχουν στη μελλοντική της ζωή;
Το ίδιο πράγμα έκανε και η κόρη μου η Λήδα, που ήρθε προχθές στο σπίτι μου για καφέ και άρχισε το κήρυγμα .
- Να σοβαρευτείς μου λέει, να σοβαρευτείς, έχεις εγγόνια της παντρειάς, τα οποία πρέπει να τα σεβαστείς, να μη τα κάνεις να ντρέπονται για σένα!
Δε με αφήνεται στην ησυχία μου όλοι σας, ζώντες και πεθαμένοι; Η ζωή είναι δική μου, και θα την κουμαντάρω όπως εγώ ορίζω.
Το περίεργο στην υπόθεση είναι, ότι την γιαγιά μου είχα να τη δω στον ύπνο μου πολλά χρόνια. Και εμφανίστηκε χθες το βράδυ απρόσκλητη, έτσι ξαφνικά !
Τι περίεργο πράγμα, μικρό κοριτσάκι ήμουν όταν έφυγε η γριά Βενεδικτίνη και τώρα που μιλάμε, είμαι στην ηλικία της, στην ηλικία δηλαδή που πέθανε! Ήρθε ο καιρός που είμαι κι εγώ μια γριούλα . Μια γριούλα ογδόντα ετών, που συνεχίζει, σύμφωνα με τους άλλους, να κάνει λάθος επιλογές, με αδιευκρίνιστες επαναλαμβάνω συνέπειες στη ζωή της. Ούτε για δουλειά ψάχνω, ούτε να παντρευτώ θέλω, ούτε υποψηφιότητα για βουλευτής θέλω να βάλω. Aπλά, θέλω να περνάω καλά και να απολαύσω όσο γίνεται καλύτερα τα χρόνια που χάρισε ο Θεός … τόσο μεγάλη αμαρτία είναι αυτό;
Σάββατο 14 Φεβρουαρίου 2009
Where are you my Valentine;;;

Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου 2009

Πέμπτη 12 Φεβρουαρίου 2009
Οι Αποκριές μου

Τετάρτη 11 Φεβρουαρίου 2009
Με κουκούλα ή χωρίς
Μόλις έφυγε ο Μάκης ο personal trainer , δηλαδή ο προσωπικός μου γυμναστής γι’ αυτούς που δεν κατάλαβαν .
Οι ασκήσεις “γυμναστικής” που κάνουμε μαζί είναι άκρως εξουθενωτικές , ειδικά αυτή που κάναμε σήμερα , εγώ στα τέσσερα και ο Μάκης από πίσω , τι να πω ,για να σηκωθώ είδα και έπαθα . Τα γόνατά μου με είχανε πεθάνει , δεν ήξερα τι να κάνω.
Δε με θέλει ανάσκελα ,που είναι πιο εύκολο ,γιατί λέει δε μπορεί να με βλέπει και μου ζητάει να βάλω κουκούλα , κι εγώ τι να κάνω , κάθομαι στα τέσσερα , γιατί στην ηλικία που είμαι , με την κουκούλα θα σκάσω!
Μπήκα και στο Facebook
Τρίτη 10 Φεβρουαρίου 2009
Γνωριμίες διαδικτυακές
Καφές , Sex και Τρίχες

Τις προάλλες , μετά από ένα εξοντωτικό πρόγραμμα γυμναστικής με τον personal trainer, βγήκα για καφεδάκι με την Χαρίκλεια , ξέρετε αυτή με τα πάρτι , στο Κολωνάκι την παλιά μου γειτονιά. Εκεί έμενα με τον Παναγιώτη πριν παντρευτώ τον Αριστείδη , τον μαλάκα που με εξόρισε στην Σαρωνίδα . Τέλος πάντων , που λέτε αυτή η Χαρίκλεια ήταν μεγάλο κλαρίνο στα νιάτα της , αν όχι όλο αλλά τουλάχιστον το μισό δικηγορικό σύλλογο Αθηνών τον είχε πάρει.
Ο κερατάς ο σύζυγος της , δικηγόρος κι αυτός, είχε ένα ελάττωμα, ήταν πολύ , τι πολύ , υπερβολικά τριχωτός . Η Χαρίκλεια όμως φτιαχνόταν πολύ μαζί του, της άρεσε πολύ η τρίχα , ίσως αυτό το φετίχ να ήταν μέσα στο γονίδιό της. Από ότι έμαθα πολύ αργότερα, ο πατέρας της ήταν αρκουδιάρης κάπου στην Μακεδονία. Έβγαινε που λέτε με ένα ντέφι και τη αρκούδα του στα πανηγύρια και την έκανε να χορεύει! υψηλή κοινωνία ….από τζάκι η Χαρίκλεια. Τώρα το πώς έγινε του Κολωνακίου η χωριάτα είναι άλλη ιστορία ,που θα την πούμε μιαν άλλη στιγμή.
Η τρίχα του κερατά λοιπόν , κάλυπτε όλο το σώμα του , σαν την αρκούδα του μπάρμπα Φώτη του μπαμπά ένα πράγμα. Δεν τολμούσε ούτε στην παραλία να βγει ο μεγαλοδικηγόρος! γελούσε και ο κάθε πικραμένος.
Με την Χαρίκλεια είχα μια άλλη σχέση, της μιλούσα ανοιχτά όπως κι αυτή βέβαια σε μένα , ίσως επειδή βιώσαμε και οι δυο δύσκολα παιδικά χρόνια και καταλάβαινε η μια την άλλη. Εκείνη τη μέρα μιλήσαμε για πολλά θέματα , ξεκινήσαμε από το μακρινό παρελθόν , και φτάσαμε στο πιο κοντινό μέλλον γιατί παραπάνω δεν πήγαινε.
-Μωρή , της λέω σε μια στιγμή ειλικρίνειας, στα νιάτα σου ήσουν μεγάλη ρουφιάνα .Εσύ τόσους και τόσους τσιμπούκωσες κι εγώ δεν έβγαλα τσιμουδιά πουθενά .Ενώ εγώ μια φορά κεράτωσα τον Παναγιώτη και το έκανες βούκινο σε όλο το Κολωνάκι .
-Έλα βρε καημένη , μου απαντάει με ένα ύφος και καλά…μεγάλης κυρίας , που τα θυμάσαι αυτά; Περασμένα μεγαλεία , κάποτε γινόντουσαν αυτά που περνούσε η μπογιά μας , τώρα φασκόμηλο και Τατιάνα !
- Όχι , καημένη αυτά μπορεί να ισχύουν για σένα και για κάθε άλλη γριούλα της σειράς , γιατί για μένα τώρα αρχίζει η ζωή , τώρα που έθαψα τους συζύγους μου , που έχει η κόρη μου τη δική της οικογένεια και τα παιδιά της .
Τώρα του δίνω και καταλαβαίνει , έχω τα φράγκα και έχω όποιον γουστάρω… και άμα λάχει σου πετάω και σένα κανένα κοκαλάκι έτσι για να περνάς την ώρα σου!
Ε…άμα πια τα πήρα , άκου Τατιάνα .... όχι Δρούζα ! πφ!!!