
Σάββατο 31 Ιανουαρίου 2009
Απόψε

Παρασκευή 30 Ιανουαρίου 2009
ΤΡΙΤΗ ΗΛΙΚΙΑ ΚΑΙ ΣΕΞ
ΤΟ ΒΡΗΚΑ ΕΔΩ
Έχουν ερωτική ζωή οι ηλικιωμένοι, κι αν ναι, τους βοηθά ή τους ζημιώνει στην υγεία τους; Μάθετε και ενημερώστε τον παππού και τη γιαγιά!
Στις μέρες μας η ανάγκη για σεξ δεν είναι αντιστρόφως ανάλογη της αύξησης της ηλικίας. Αυτό τουλάχιστον μπορεί να τεκμηριωθεί από πολλές έρευνες που έχουν διεξαχθεί τα τελευταία χρόνια. Οι ηλικιωμένοι εμφανίζονται απροσδόκητα πρόθυμοι και ικανοί να συνεχίζουν να έχουν ερωτικές εμπειρίες ακόμη και σε πολύ μεγάλη ηλικία, σε μεγάλο ποσοστό τουλάχιστον όσον αφορά τις δυτικές κοινωνίες. Παράλληλα, τα συμπεράσματα που βγαίνουν από τα ιατρικά fora είναι αρκετά ενθαρρυντικά, αφού η διατήρηση της ερωτικής ζωής αποδεικνύεται ευεργετική για τον ανθρώπινο οργανισμό. Πάντως, υπάρχουν και στη χώρα μας άνθρωποι που θεωρούν ότι είναι σωστή η αντίληψη αυτή.
«Χωρίς σεξ δε ζει ο άνθρωπος», δηλώνει ο 70χρονος Ευάγγελος Στρατέας. Ο ίδιος αναφέρει χαρακτηριστικά ότι είναι πολύ θερμός στην ερωτική του ζωή. Και προσθέτει με νόημα: «Είναι ένα από τα μεγαλεία της ζωής». Ο κ. Στρατέας τονίζει ότι δεν αντιμετωπίζει κάποιο ιδιαίτερο πρόβλημα υγείας. Βασικό ρόλο, βέβαια, παίζει η διατροφή και το κλίμα. Μια ισορροπημένη δίαιτα, όπως και οι υγιεινές κλιματολογικές συνθήκες, βοηθούν επίσης καταλυτικά στη διατήρηση της καλής κατάστασης του οργανισμού.
«Νιώθω σαν 25 χρονών, καλύτερα κι από 25 χρονών. Είμαι ευκίνητη, είμαι ευχάριστη», αναφέρει η κ. Αγγελική Ξυδέα, η οποία διανύει το 77 ο έτος της ζωής της. Σημαντικό ρόλο παίζει ακόμη ο προσεκτικός τρόπος ζωής. Οι καταχρήσεις δεν αποτελούν τον καλύτερο σύμμαχο σ' αυτήν την ηλικία. Το κάπνισμα και η υπερβολική κατανάλωση οινοπνευματωδών ποτών μπορεί να δημιουργήσουν σοβαρά προβλήματα. Όπως επίσης και η εξάντληση.
Όπως και να έχει, το σεξ στην τρίτη ηλικία με την κατάλληλη συχνότητα μπορεί να δημιουργήσει συνθήκες αποφυγής σοβαρών ασθενειών όπως π.χ. το Αλτσχάιμερ. Επιπλέον, αποτελεί και μία ευχάριστη φυγή από την ανιαρή πολλές φορές καθημερινότητα.
ΟΛΟΙ ΟΙ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΙ ΠΑΤΗΣΙΩΝ ΚΑΙ ΚΥΠΡΟΥ
Τετάρτη 28 Ιανουαρίου 2009
Ανεκδοτάκι
ΛΕΕΙ Ο ΠΡΩΤΟΣ:
ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΠΡΟΧΤΕΣ Η ΕΓΓΟΝΗ ΜΟΥ ΝΑ ΤΗΣ ΔΙΑΒΑΣΩ ΕΝΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΚΑΙ ΔΕΝ
ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΔΩ ΤΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ.
ΕΓΩ ΠΟΥ ΕΒΛΕΠΑ ΜΥΓΑ ΣΤΟ 1 ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΟ! ΕΒΑΛΑ ΓΥΑΛΙΑ, ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΑ ΤΟ
ΒΙΒΛΙΟ ΑΛΛΑ ΤΙΠΟΤΑ. ΔΕΝ ΒΛΕΠΩ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ, ΔΕΝ ΒΛΕΠΩ...
ΛΕΕΙ Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ:
ΕΓΩ, ΠΑΛΙ, ΠΗΓΑ Σ' ΕΝΑ ΦΙΛΟ ΜΟΥ
ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΣΑΝΣΕΡ ΚΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΕΒΩ ΣΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΟΡΟΦΟ ΤΑ
ΕΦΤΥΣΑ.
ΕΓΩ ΠΟΥ ΕΚΑΝΑ ΤΟΝ ΜΑΡΑΘΩΝΙΟ ΓΙΑ ΖΕΣΤΑΜΑ. ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ, ΔΕΝ
ΑΝΤΕΧΩ...
ΛΕΕΙ ΚΑΙ Ο ΤΡΙΤΟΣ:
ΕΓΩ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΙ ΠΑΘΑΙΝΩ!
ΕΧΤΕΣ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΕΡΘΕΙ Η ΣΒΕΤΛΑΝΑ ΝΑ ΚΑΘΑΡΙΣΕΙ, ΤΗΝ ΣΤΡΙΜΩΞΑ ΣΕ ΜΙΑ
ΓΩΝΙΑ ΚΑΙ ΠΑΝΩ ΠΟΥ ΕΤΟΙΜΑΖΟΜΟΥΝ ΝΑ...(ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΤΕ),
ΜΟΥ ΛΕΕΙ:
ΣΙΓΑ ΚΥΡΙΟΣ ΣΤΕΛΙΟΣ, ΤΕΤΑΡΤΗ ΦΟΡΑ ΣΗΜΕΡΑ?
ΞΕΧΝΑΩ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ, ΞΕΧΝΑΩ!!!
ΚΑΠΗ
Τα ΚΑΠΗ πρωτοεμφανίστηκαν στον Ελληνικό χώρο του 1979 όταν η Διεύθυνση Προστασίας Ηλικιωμένων του Υπουργείου Υγείας και Πρόνοιας κάλεσε τον Όμιλο Εθελοντών και ζήτησε την συνεργασία του στην δημιουργία ενός Πειραματικού Κέντρου Ανοιχτής Εξωιδρυματικής προστασίας Ηλικιωμένων.
Το κέντρο αυτό ήταν στελεχωμένο από μια διεπιστημονική ομάδα προσωπικού: Γιατρό, Φυσιοθεραπευτή, Επισκέπτη Υγείας ή Νοσηλευτή, Εργοθεραπευτή, Οικογενειακό Βοηθό. Ο Όμιλος Εθελοντών συμφώνησε να κλείσει το Πρόγραμμα που λειτουργούσε ως τότε με τίτλο "Η γωνιά του παππού και της γιαγιάς" με παροχή συσσιτίου και να λειτουργήσει το πρώτο ΚΑΠΗ με την ονομασία Πρότυπο ΚΑΠΗ Ν. Κόσμου.
Το πρώτο αυτό ΚΑΠΗ λειτούργησε υποδειγματικά και αποτέλεσε παράδειγμα οργάνωσης και λειτουργίας για άλλα που ακολούθησαν. Μέχρι το τέλος του 1981 λειτούργησαν 8 ΚΑΠΗ με φορείς εθελοντικές οργανώσεις, τον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό, την ΧΕΝ, το Κέντρο Μέριμνας Οικογένειας Παιδιού και ακόμη με τον Εθνικό Οργανισμό Πρόνοιας.
Από το 1982 τα ΚΑΠΗ περνούν στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και αποτελούν Ν.Π.Δ.Δ. (Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου) των Δήμων και Κοινοτήτων. Στην δεύτερη αυτή φάση ο θεσμός αναπτύσσεται και διευρύνεται σ' όλη την χώρα όπου και τα ΚΑΠΗ φθάνουν τον αριθμό των 260, εκ των οποίων τα 80 βρίσκονται στην Αθήνα.
Έως το τέλος του 1988 το Υπουργείο Υγείας και Πρόνοιας μέσω της Διεύθυνσης Προστασίας Ηλικιωμένων κάλυπτε τις δαπάνες μισθοδοσίας και λειτουργικών αναγκών των ΚΑΠΗ και εφόσον οι Δήμοι διέθεταν οικοπεδικό χώρο, επιχορηγούσε και για την ανέγερση κτιρίου του ΚΑΠΗ. Από το 1989 τις δαπάνες μισθοδοσίας - λειτουργικών αναγκών υποχρεώθηκαν να αναλάβουν οι Δήμοι και Κοινότητες.
Το 1990 το Υπουργείο Υγείας και Πρόνοιας συνεχίζει να επιχορηγεί για εξοπλισμό και κτιριακά, κυρίως όμως εποπτεύει και φροντίζει τον θεσμό των ΚΑΠΗ. Από το 1991 η θέση του Υπουργείου διαφοροποιείται απέναντι στον θεσμό. Υποστηρίζεται ό,τι δεν ανήκουν πια στο Υπουργείο Υγείας και Πρόνοιας αλλά στο Υπουργείο Εσωτερικών.
Τι σημαίνει ΚΑΠΗ - ΚΕΝΤΡΑ ΑΝΟΙΧΤΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΩΝ
Το πρωτίστης σημασίας σημείο στην έννοια της ανοιχτής προστασίας των ηλικιωμένων είναι η παραμονή τους στην Κοινότητα και σε ό,τι συμπεριλαμβάνεται μέσα σε αυτήν: στο οικείο περιβάλλον της οικογένειας, της γειτονιάς, του φιλικού περίγυρου. Φαινόμενα όπως η "ασυλοποιήση" και ο "ιδρυματισμός" και πολλές φορές η "κατάθλιψη", έκαναν επιτακτική την ανάγκη προστασίας και παραμονής της Τρίτης ηλικίας στον φυσικό της χώρο μακριά από τον απρόσωπο χαραχτήρα των Ιδρυμάτων κλειστής περίθαλψης και άλλης μορφής ασύλων.
Στα πλαίσια αυτά, σκοπός των ΚΑΠΗ είναι:
1. H πρόληψη βιολογικών, ψυχολογικών και κοινωνικών προβλημάτων των ηλικιωμένων, ώστε να παραμείνουν αυτόνομα, ισότιμα και ενεργά μέλη του κοινωνικού συνόλου.
2. H διαφώτιση και η συνεργασία του κοινωνικού συνόλου και των ειδικών φορέων σχετικά με τα προβλήματα και τις ανάγκες των ηλικιωμένων.
3. Η έρευνα θεμάτων σχετικά με τους ηλικιωμένους.
Πολύ σημαντική τομή σε αυτό το τρίτο σημείο είναι η πρόληψη όπου αυτή διακρίνεται σε:
* πρωτογενή (εμβολιασμοί, συμβουλές για την αποφυγή ατυχημάτων)
* δευτερογενή (ιατρικές εξετάσεις που έχουν σκοπό την έγκαιρη διάγνωση, ώστε να αποφευχθεί η μακροχρόνια πολλές φορές θεραπεία)
Η πρόληψη είναι μια αξιόλογη προσέγγιση της τρίτης ηλικίας όπου οι ηλικιωμένοι δεν αντιμετωπίζονται ως άνθρωποι που έχουν ολοκληρώσει τον ανθρώπινο κύκλο της ζωής τους αλλά ως πρόσωπα με ιδιαίτερες ανάγκες περίθαλψης και προστασίας στην δεδομένη αυτή φάση της ζωής τους.
Οι υπηρεσίες που τα ΚΑΠΗ προσφέρουν είναι:
1. Κοινωνική Εργασία στους ίδιους και στο άμεσο περιβάλλον.
2. Φροντίδα και οδηγίες για Ιατροφαρμακευτική και N οσοκομειακή περίθαλψη.
3. Φυσικοθεραπεία.
4. Εργοθεραπεία.
5. Λειτουργία ομάδων αυτενέργειας των μελών των ΚΑΠΗ που βοηθούν τα μέλη σε δραστηριοποιήση.
6. Επιμόρφωση, διαλέξεις, μελέτη θεμάτων, επισκέψεις σε Μουσεία και Αρχαιολογικούς χώρους.
7. Συμμετοχή σε θερινές κατασκηνώσεις.
8. Οργανωμένη ψυχαγωγία με πούλμαν.
9. Βοήθεια στο σπίτι για άτομα που έχουν ανάγκη εξυπηρέτησης.
10. Εντευκτήριο (coffee-shop) όπου προσφέρονται ροφήματα/αναψυκτικά σε τιμές κόστους όπου η συντροφιά και η συνεύρεση με άλλα μέλη έχουν τον πρώτο ρόλο.
Το προσωπικό των ΚΑΠΗ είναι:
1. Koινωνικός Λειτουργός (Προισταμένη Αρχή του ΚΑΠΗ)
2. Επισκέπτης/ια Υγείας - Νοσηλευτής/ια
3. Εργοθεραπευτής/ια
4. Φυσικοθεραπευτής/ια.
5. Οικογενειακός Βοηθός
Το Διοιητικό Συμβούλιο - Διοίκηση των ΚΑΠΗ
Τα ΚΑΠΗ διοικούνται από 7μελές Διοικητικό Συμβούλιο του οποίου τα μέλη είναι:
1. Ο κάθε φορά Δήμαρχος ή Αντιδήμαρχος ως Προέδρος του ΚΑΠΗ.
2. Ένας Δημοτικός Σύμβουλος, που ορίζεται με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου.
3. Ένα αιρετό μέλος του ΚΑΠΗ που εκλέγεται από τα μέλη του ΚΑΠΗ.
4. Ένας Κοινωνικός Λειτουργός, υπάλληλος της οικείας Νομαρχίας, της Δ/νσης Κοινωνικής Πρόνοιας.
5. 'Ένας δημότης, που προτείνει ο Δήμαρχος ανάμεσα σε πρόσωπα που ασχολούνται με ανθρωπιστικά επαγγέλματα και ορίζεται με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου.
6. Ένας εκπρόσωπος των Τοπικών Συλλόγων των συνταξιούχων.
7. Ένας αιρετός υπάλληλος από τους εργαζόμενους στο ΚΑΠΗ.
Σήμερα τα ΚΑΠΗ έχουν εισέλθει δυναμικά στην ζωή των Τοπικών Κοινωνιών έχοντας καθιερώσει την παρουσία τους στην κοινωνική και πολιτιστική ζωή όχι μόνο της λεγομένης Τρίτης ηλικίας αλλά του ευρύτερου κοινωνικού συνόλου.
Τα ΚΑΠΗ υπάρχουν και καθεδρεύουν σε κάθε Δήμο, Κοινότητα, ή Επαρχία του τόπου μας και σαφώς παραπέμπουν την σκέψη μας στις γενιές που με το πέρασμα του χρόνου παρέρχονται και τις διαδέχονται οι προηγούμενες τους, όπως είναι η φυσική πορεία και κατάληξη της ζωής. Είναι όμως ανάγκη ο θεσμός των ΚΑΠΗ να επαναπροσανατολισθεί στις νέες ανάγκες των καιρών μας όπου το πρόσωπο της Τρίτης ηλικίας σταδιακά αλλάζει και παίρνει το σχήμα και την μορφή της σύγχρονης Ελλάδας. Η διατήρηση των παραδόσεων, ηθών και εθίμων του τόπου μας, η σύζευξη των ηλικιών σε κοινούς στόχους και οράματα, η δυναμική παρουσία του ηλικιωμένου στην τοπική ζωή μέσω θεσμών, όπως αυτού του ΚΑΠΗ είναι μόνο μερικές από τις δυναμικά μεταμορφωμένες συνιστώσες του θεσμού.
Η σεξουαλική ζωή των ηλικιωμένων
![]() |
Παρά το γεγονός ότι οι άνθρωποι ζουν σήμερα κατά μέσο όρο πολύ περισσότερα χρόνια από όσο ποτέ άλλοτε, εντούτοις πολύ λίγα είναι γνωστά για τη σεξουαλική συμπεριφορά και λειτουργία στους ηλικιωμένους.
Η πληροφόρηση αυτή είναι σημαντική και αναγκαία για πολλούς λόγους. Αφορά σε ένα πολύ σημαντικό τομέα της ποιότητας ζωής των ανθρώπων. Επιτρέπει τόσο στους γιατρούς όσο και στους ηλικιωμένους, να έχουν μια καλύτερη επικοινωνία για θέματα και προβλήματα της σεξουαλικής λειτουργίας.
Με τον τρόπο αυτό, μπορεί να γίνεται πρόληψη και αντιμετώπιση στις ευάλωτες πληθυσμιακές ομάδες των ηλικιωμένων, διαφόρων παθήσεων, δυσλειτουργιών της σεξουαλικής λειτουργίας και σεξουαλικώς μεταδιδόμενων μολύνσεων.
Οι ολοκληρωμένες και περιεκτικές έρευνες για το ζήτημα είναι σχεδόν ανύπαρκτες. Για να συμπληρώσουν το σημαντικό αυτό κενό, γιατροί και άλλοι επιστήμονες από τις Ηνωμένες Πολιτείες, μελέτησαν τη σεξουαλική δραστηριότητα και συμπεριφορά όπως επίσης και τα σχετικά προβλήματα σε 3.005 ηλικιωμένους. Οι ηλικίες των συμμετεχόντων, 1550 γυναίκες και 1445 άνδρες, κυμαίνονταν από 57 έως 85 ετών.
Τα ευρήματα προσφέρουν πολύτιμη πληροφόρηση για τη σεξουαλική ζωή των ηλικιωμένων:
|
Βλέπουμε ότι η εν λόγω έρευνα ρίχνει φως για τις σχέσεις, την υγεία, την κοινωνικότητα και τη συμπεριφορά ατόμων ηλικίας από 57 έως 85 ετών. Οι πληροφορίες που προκύπτουν, επιτρέπουν καλύτερα στους γιατρούς και άλλους επαγγελματίες της υγείας όπως επίσης και στους ίδιους τους ηλικιωμένους να έχουν πιο ολοκληρωμένη εικόνα του τι πραγματικά συμβαίνει στη συνεχώς αυξανόμενη αυτή πληθυσμιακή ομάδα.
Ο διάλογος μεταξύ των ηλικιωμένων και των γιατρών τους για ευαίσθητα θέματα όπως η σεξουαλική τους ζωή, δεν πρέπει να είναι ένα ταμπού. Ο διάλογος διευκολύνεται από τη διαφώτιση των ηλικιωμένων και έρευνες όπως αυτή που σας παρουσιάζουμε βοηθούν ουσιαστικά προς αυτή την κατεύθυνση.
Είναι σημαντικό να γίνονται συνεχείς έρευνες για τις ιατρικές, κοινωνικές και συμπεριφορικές πτυχές της γήρανσης και της ζωής των ηλικιωμένων ανθρώπων.
Οι πληροφορίες που προκύπτουν, βοηθούν για τη διαφώτιση των ασθενών, την παροχή προς αυτούς συμβουλευτικών υπηρεσιών για την πρόληψη και θεραπεία διαταραχών και παθήσεων μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνονται και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν στη σεξουαλική τους ζωή.
πηγή : http://www.medlook.net/printarticle.asp?item_id=2403