Για πρώτη φορά στο πεζοδρόμιο όπως είπα, τα πήγα μια χαρά .Πολλές επιτυχίες. Γέροι , νέοι , κουτσοί , στραβοί , όλοι περάσανε από της κυρά Ιουστίνης με τις προσφορές τους . Όμως εγώ στάθηκα στο ύψος μου, δε πήγα με κανέναν, τουλάχιστον γι' απόψε.
Ο λόγος; Έπρεπε να γυρίσω σπίτι, όπου είχα ραντεβού με τα φαντάσματα μου, αυτά που μου στοιχειώσανε το σαλόνι και το μυαλό.
Αυτή τη φορά σειρά είχαν οι πρώην σύζυγοί μου, όλοι χωρίς καμια εξαίρεση. Ο Περικλής, το πρώτο μου στεφάνι, ο βιαστής της ψυχής και της ζωής μου όλης. Ο Παναγιώτης ο φραγκάτος, μεγάλος γόης αλλά κρύος και καθόλου ερωτικός και στο τέλος ο Αριστείδης ο μεγάλος μου έρωτας κι αυτός φραγκάτος αλλά και πολύ μεγάλος εραστής. Πραγματικός άντρας.
Όλοι αυτοί λοιπόν ήρθαν απόψε το βράδυ στο σαλόνι μου, παρατάχτηκαν σε μια σειρά και άρχισαν να με φτύνουν και με αναφωνούν πόρνη. Τους ντρόπιασα και τους μουτζούρωσα το όνομα . Δεν έχουνε, λένε, μούτρα να βγουν στην κόλαση όπου βρίσκονται, γιατί όλοι τους φωνάζουν κερατάδες .
Ρε Περικλή όταν μου συμπεριφερόσουν με το χειρότερο τρόπο και με χτυπούσες και με πηδούσες τόσο βίαια, τότε για σένα δεν ήμουν πόρνη;
Εσύ Παναγιώτη , όταν με δελέασες με τα λεφτά σου για να σε παντρευτώ , τότε δεν ήμουν πόρνη;
Κι εσύ Αριστείδη, όταν συναντιόμασταν κρυφά από τον άντρα μου για να με πασπατέψεις, τότε δεν ήμουν πόρνη;
Λοιπόν, όλοι θέλατε μια πόρνη δίπλα σας , αλλά απλά δε θέλατε να το παραδεχτείτε. Τώρα γιατί θυμώνετε, επειδή αποφάσισα να δω πως ζει μια πραγματική πόρνη στο πεζοδρόμιο και πως μπορεί να βγάζει λεφτά κάνοντας την καθημερινότητά της επάγγελμα; Γιατί στο κάτω κάτω, όλες αυτές, με μένα όπως και με πολλές άλλες γυναίκες,δεν έχουν καμία διαφορά. Να μη σας πω πως είναι και πιο ειλικρινείς . Γι’ αυτό, άντε πίσω στους τάφους σας και με ενοχλήσετε ποτέ ξανά.
